به کوشش رسول جعفریان

سخنان ايگناتس گلدتسيهر را مي‌توان نمايانگر تلقي رايج در ميان محققان غربي در اين باب دانست. به گفتۀ او، نقد حديث نزد عالمان مسلمان بيش و پيش از هر چيز ناظر به «ويژگي‌هاي صوري» روايات بوده و به محتواي روايات چندان توجه نشده است: «... ويژگي‌هاي صوري نقشي تعيين‌کننده در حکم دربارۀ اعتبار و صحت روايات دارند. روايات صرفاً از حيث صورت ظاهري‌شان بررسي مي‌شوند و حکم دربارۀ ارزش محتواي آنها به حکم دربارۀ صحت سند وابسته است. اگر به متني مملو از تناقضات دروني و بيروني سندي ضميمه شده باشد که شرايط لازم در نقد ظاهري [يعني: توثيق همۀ راويان سند و اتصال سند] را احراز کند، آن حديث صحيح تلقي مي‌شود.