مصطفی توفیقی

من یک‌چندتایی رفیق خیالی دارم که از خردسالی، شاید دو سه‌سالگی، تا الآن با هم در صلح و صفا زندگی می‌کنیم. منظورم از یک‌چندتا کمی بیشتر از یک‌چندتاست؛ الآن دیگر در دنیای موازی من برای خودشان حسابی بزرگ شده‌اند و خانواده و دودمان و دستگاهی راه انداخته‌اند و... متأسفانه باید خدمتتان معروض شوم که به اندازه‌ی کره‌ی زمین شما بزرگ شده‌اند و اگر جهانشان با جهان شما موازی نبود، شاید کمی جایتان را هم تنگ می‌کردند.