نامه فاطمه عباس‌نژاد به هوشنگ ابتهاج

نمی‌دانم چند کاغذ را سیاه کرده‌ام؟ گاهی به بهانه‌ی دلتنگی و گاهی شادی. گاهی گلایه‌هایم را می‌نویسم و گاهی دست‌خطی برای کسی که شاید همیشه خودش می‌داند چه در دل دارم. سال‌های زیادی است که حتی بدون آن‌که بدانم شعر چیست شعر می‌گویم، بدون آن‌که بدانم داستان چیست داستان می‌نویسم. شعر زیاد می‌خوانم با شعر روحم تازه می‌شود. نمی‌گویم همه شاعران را می‌شناسم اما کم هم نیستند شعرایی که کتابشان را تورقی کردم. حافظ را عاشقانه و سعدی را عالمانه، فروغ را همزاد و همدرد و سهراب را دیوانه‌وار.