چزاره پاوزه/ کمال محمودی

پاوزه، در شعری که نامش را بر کتاب نهاده است، زندگی را عادتی عبث می‌خواند و ترک آن را آرزو می‌کند. عشق، در زندگی پاوزه، دارای اهمیتی بسیار است و هیجان‌های امید یا مصائب نومیدی، هر دو را، بدو ارزانی می‌دارد. و همین احساسات متناوب است که در کتاب «مرگ خواهد آمد و با چشمان تو خواهد نگریست»، از خلال غلبه‌ی نومیدی بر امید، آشکارا دیده می‌شود.