گفت‌وگو با عبدالعلی دستغیب

اول از همه این که شعر امروز یا شعر نو یا شعر جدید یا شعر معاصر با هر اسمی یک ضرورت اجتماعی است و همان‌طور که تمام ارکان جامعه‌ی ما در پنجاه سال اخیر در تغییر و تحول بوده، خواه‌ناخواه قسمت‌های معنوی اجتماع ما هم دستخوش این تحول بوده و دچار این دگرگونی شده است. البته قطعی است که چنین وضعیت باید پیش بیاید، ولی نباید کوشش افرادی مثل نیما یوشیج را که سرفصل شعر جدید فارسی است نادیده گرفت؛ برای این که اگر نیما پیدا نشده بود، شاید این تحول در شعر و هنر نظم ما باز هم دورتر و دیرتر انجام می‌گرفت. شکی نیست که شعر در دوره‌ی ما به زندگی مردم نزدیک‌تر شده و کسانی که دست‌اندرکار شعر هستند، اصالت بیشتری نسبت به دوره‌های انحطاط، به خصوص دوران بعد از حافظ داشتند و دارند و محتوای شعر از این نظر تغییر و تکامل بیشتری پیدا کرده است. درباره‌ی محتوای شعر امروز البته جای سخن زیاد است و ما باید در قسمت‌های مختلفی درباره‌ی آن بحث کنیم و ببینیم در چه قسمت‌هایی پیش رفتیم و چقدر شعر امروز پیشرفت کرده.