به انتخاب حمیدرضا اکبری شروه

از حادثه‌ی اجتناب‌ناپذیر تو تا دلتنگی نیمه‌شب هزار باران نباریده می‌شوم و باران هنوز خنده‌ی امیدواری و رهایی بود من هم شبیه همین شب بارانی‌ام بعد از آخرین قرار تو با روز شروع می‌شوم