ایران و هندوستان، سرزمینهای فرهنگ و ادب و اسطورهاند که هر دو دارای تمدنی کهن و بسیار غنی هستند. سابقهی تعاملات فرهنگی این دو کشور به حدود سه هزار سال پیش بازمیگردد و ایرانیان و هندیان قرنهاست که یکدیگر را میشناسند و با یکدیگر در تعامل هستند. در راستای همین تعاملات، تا کنون نویسندگان و منتقدان بسیاری در ایران به بررسی آثار شعرا و نویسندگان هندیزبان پرداختهاند. آنچه که تا کنون کمتر به آن پرداخته شده است، ادبیات داستانی معاصر هند و بالاخص داستاننویسی هندی-انگلیسی در هندوستان است که در جای خود از انواع مهم ادبی در آن کشور به شمار میآید.
دانشجو: مونا اسدیزاده
ایران و هندوستان، سرزمینهای فرهنگ و ادب و اسطورهاند که هر دو دارای تمدنی کهن و بسیار غنی هستند. سابقهی تعاملات فرهنگی این دو کشور به حدود سه هزار سال پیش بازمیگردد و ایرانیان و هندیان قرنهاست که یکدیگر را میشناسند و با یکدیگر در تعامل هستند. در راستای همین تعاملات، تا کنون نویسندگان و منتقدان بسیاری در ایران به بررسی آثار شعرا و نویسندگان هندیزبان پرداختهاند. آنچه که تا کنون کمتر به آن پرداخته شده است، ادبیات داستانی معاصر هند و بالاخص داستاننویسی هندی-انگلیسی در هندوستان است که در جای خود از انواع مهم ادبی در آن کشور به شمار میآید.