گفت‌وگو با دکتر محسن ابوالقاسمی

پنجاه و یک سال پیش در دانشگاه تهران که درس می‌خواندیم، زبان‌های باستان و زبان‌شناسی جزء ادبیات فارسی بود؛ هم دوره‌ی لیسانس و هم دکترا. در دوره‌ی لیسانس، زبان اوستایی و فارسی باستان از دروس ادبیات فارسی بودند. زبان پهلوی هم همین‌طور. در دوره‌ی دکتری، زبان‌شناسی و تحقیق در متون و زبان اوستایی جزء دروس اصلی بود. یعنی جزء درس‌هایی بود که دانشجو می‌بایست بخواند و در زبان اوستایی و فارسی باستان، این‌ها دروس اختیاری بودند. زبان‌شناسی جزء دروس اصلی بود در دوره‌ی دکتری. کسی که می‌خواست دوره‌ی دکتری ادبیات فارسی را بخواند، می‌بایست ده شهادت‌نامه می‌گرفت؛ بالاجبار یکی زبان‌شناسی، یکی تحقیق در متون، سبک‌شناسی و عربی. این‌ها درس‌های اصلی بودند. شش درس از دروس اختیاری بودند که یکی از آن دروس، زبان اوستایی و پهلوی بود.