نویسنده: سعیده پورسینا

سیاه چادر کوچ نشینان آذربایجان غربی با معماری منحصر به فرد که قدمت آن به قرن ها قبل باز میگرد هنوز هم پابرجاست علت این پایداری و ماندگاری مهمترین انگیزه برای رفتن به سمت و سوی آن است این مردمان به دلیل کوچنده بودن ناچار به داشتن گونه ای متفاوت از معماری هستند که از هر لحاظ با نوع زندگی آنها و شرایط اقلیمی سازگار باشد. در بخش اول ، به شناخت معماری کوچ نشینان منطقه از جمله عناصر تشکیل دهنده سیاه چادر نحوه برپایی جمع آوری و کلیه قسمتهای داخلی و خارجی آن پرداخته شده است. سپس با نگاهی عمیق تر، تحلیلی جامع از چگونگی سازگاری سیاه چادر با شیوه زندگی حرکتی عشایر و شرایط محیطی حاکم ارائه میشود در پایان ، پاسخی علمی برای این سوال که چرا معماری ساده و بی تکلف مردمانی از دل طبیعت که به همراه دام های خود از این چراگاه فصلی به آن چراگاه فصلی میروند پایدارتر از معماری مدرن امروز ماست؛ به دست می آید.