با بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید در اتاق معروف بیضی، پرترهی رونالد ریگان نیز بار دیگر به دیوار بازگشته است؛ تصویری که برای بسیاری تنها یک انتخاب دکوراتیو نیست، بلکه نشانهای سیاسی از تلاشی آگاهانه برای بازسازی «اسطورهی ریگان» در آمریکای امروز تلقی میشود. دونالد ترامپ، چه در زبان سیاسی، چه در شعار «اول آمریکا» و چه در نمایش اقتدارگرایانهی قدرت، بارها تلاش کرده خود را ادامهدهندهی سنتی معرفی کند که ریگان در دههی ۱۹۸۰ نمایندگی میکرد. اما این شباهت تا چه اندازه واقعی است؟
شراره عبدالحسینزاده
با بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید در اتاق معروف بیضی، پرترهی رونالد ریگان نیز بار دیگر به دیوار بازگشته است؛ تصویری که برای بسیاری تنها یک انتخاب دکوراتیو نیست، بلکه نشانهای سیاسی از تلاشی آگاهانه برای بازسازی «اسطورهی ریگان» در آمریکای امروز تلقی میشود. دونالد ترامپ، چه در زبان سیاسی، چه در شعار «اول آمریکا» و چه در نمایش اقتدارگرایانهی قدرت، بارها تلاش کرده خود را ادامهدهندهی سنتی معرفی کند که ریگان در دههی ۱۹۸۰ نمایندگی میکرد. اما این شباهت تا چه اندازه واقعی است؟