نظام‌ بهرامی‌کمیل

چرا از ابتدای انقلاب فکر کردیم می‌توان پسوند «اسلامی» را به هر حوزه و موضوعی چسباند و برای مثال «اقتصاد اسلامی»، «مدیریت اسلامی» و «بانکداری اسلامی» خلق کرد؟ در ابتدا فکر می‌کردم در مورد این موضوع مطالب زیادی پیدا خواهم کرد اما هرچه گشتم سوابق زیادی پیدا نکردم تا جایی که مجبور شدم برای تمایز ایده‌ای که در ذهن داشتم با مباحث دیگر، واژه‌ی جدید «نام‌باوری» (Namism)را مطرح کنم. منظور من از نام‌‌باوری نوعی ساختار فکری است که تقدس و قدرت جادویی برای نام‌ و کلام قائل است و باور دارد که با کنترل و دستکاری زبانی می‌تواند تغییراتی در جهان بیرونی و مادی ایجاد کند. این جایگاه اسطوره‌ای برای نام‌ها باعث می‌شود الگوهای خاص زبانی در جوامع نام‌باور رواج پیدا کند. (بهرامی‌کمیل: 1404)