اکبر اکسیر

طنز در ادبیات ایران همیشه یک وسیله حقیقت‌یاب و ژانری اثرگذار بوده؛ اما بزرگان هر دوره از آن می‌ترسند. خیال می‌کنند طنز آمده تا حیثیت و امنیت‌شان را تهدید کند، در‌حالی‌که طنز اصیل آمده تا از آزادی، شرف و سلامت سرزمین دفاع کند. همین ترس باعث شده طنز را از بیخ و بن براندازند و امروز که در مطبوعات خبری از طنز نیست، این یعنی امنیت شغلی طنزپردازان در مخاطره است. نویسندگان زبردستی که می‌توانند با یک ستون کوچک مملکت را تکان بدهند، ناچار کنار کشیده‌اند.