مرضیه نگهبان مروی

در نخستین سالگرد درگذشت سید ابراهیم نبوی، طنزنویس شاخص و یکی از چهره‌های ماندگار مطبوعات ایران، بازگشت به نام و یاد او تنها ادای دِینی شخصی یا احساسی نیست؛ بلکه بهانه‌ای است برای مرور یک دوره‌ی مهم از تاریخ رسانه‌ای کشور و نگاهی دوباره به سرنوشت طنز مطبوعاتی، یکی از سرزنده‌ترین، نقّادترین و در عین حال آسیب‌پذیرترین گونه‌های نگارش در ایران. نبوی، که زندگی‌اش میان شهرهای گوناگون ایران تا مهاجرت ناخواسته به آمریکا امتداد یافت، با قلمی تیز، نگاهی جامعه‌شناسانه و زبانی که در عین شوخ‌طبعی، ژرف و گزنده بود، به نسلی از روزنامه‌نگاران و طنزنویسان آموخت که چگونه می‌توان از ورای طنز، تصویری جدی از زمانه ساخت.