مهدی فدایی مهربانی

هانا آرنت در ۲۲ سالگی نخستین آثار فکری خود را نگاشت، اما اولین آثار منتشرشده او چند سال بعد و پس از فرار از آلمان نازی منتشر شدند. او در دهه ۱۹۲۰ و در جوانی، شاگرد فیلسوفان بزرگ آلمانی مانند مارتین هایدگر و کارل یاسپرس بود. رساله دکترای خود را درباره مفهوم عشق در آثار آگوستین تحت راهنمایی یاسپرس در سال ۱۹۲۹ (در سن ۲۳ سالگی) به پایان رساند. این رساله بعدها در سال ۱۹۹۶ به انگلیسی ترجمه شد، اما در آن زمان به صورت کتاب منتشر نشد. آرنت بعدها به نویسنده پرکاری بدل شد، اما چهار کتاب او به عنوان ستون‌های اصلی اندیشه سیاسی قرن بیستم شناخته می‌شوند: نخستین اثر، کتابی است که نام او را به عنوان یک متفکر بر سر زبان‌ها انداخت و خاستگاه‌های توتالیتاریسم(The Origins of Totalitarianism) نام داشت که در سال ۱۹۵۱ منتشر شد. او هنگام انتشار این کتاب حدود ۴۵ سال داشت. این اثر حاصل سال‌ها تحقیق و تأمل در مورد ریشه‌های نازیسم و استالینیسم بود. پیش از آن، او مقالات و نقدهای متعددی نوشته بود، اما کتاب خاستگاه‌های توتالیتاریسم را می‌توان نقطه عطف و اثر معرفی‌کننده او به جهان دانست؛ زیرا او در آن اثری به صورتبندی نظری سنخ خاصی از حکومت ها پرداخته بود که قرن او از آنها رنج دیده بود. او عناصری مانند امپریالیسم، یهودی‌ستیزی و ظهور «توده‌های بی‌ریشه» را بررسی کرده است.