از نظر امام خمینی، فقیه واجد شرایط حکمرانی در عصر غیبت، فقیهی است که دارای ملکه عدالت باشد. البته تعریف امام خمینی از ملکه عدالت، آنهنگام که از وجود این شرط در ولی فقیه سخن میگوید، بسیار سختگیرانه است. چراکه غالباً فقیهان، در دیگر مناصبی که از نظر فقهی، در آنها نیز وجود ملکه عدالت شرط است، عدالت را به معنای (1) «عدم ارتکاب گناهان کبیره» و (2) «عدم اصرار بر ارتکاب گناهان صغیره» معنا کردهاند. ولی امام خمینی، وجود ملکه عدالت در ولی مطلق فقیه را به معنای (1) «عدم ارتکاب گناهان کبیره بهنحو مطلق»، و همچنین، (2) «عدم ارتکاب گناهان صغیره بهنحو مطلق» میدانند و این حق را برای ولی فقیه قائل نیستند که حتی برای یک بار مرتکب گناهی صغیره بشود. (اشتراط عدالت)
محمدامیر قدوسی
از نظر امام خمینی، فقیه واجد شرایط حکمرانی در عصر غیبت، فقیهی است که دارای ملکه عدالت باشد. البته تعریف امام خمینی از ملکه عدالت، آنهنگام که از وجود این شرط در ولی فقیه سخن میگوید، بسیار سختگیرانه است. چراکه غالباً فقیهان، در دیگر مناصبی که از نظر فقهی، در آنها نیز وجود ملکه عدالت شرط است، عدالت را به معنای (1) «عدم ارتکاب گناهان کبیره» و (2) «عدم اصرار بر ارتکاب گناهان صغیره» معنا کردهاند. ولی امام خمینی، وجود ملکه عدالت در ولی مطلق فقیه را به معنای (1) «عدم ارتکاب گناهان کبیره بهنحو مطلق»، و همچنین، (2) «عدم ارتکاب گناهان صغیره بهنحو مطلق» میدانند و این حق را برای ولی فقیه قائل نیستند که حتی برای یک بار مرتکب گناهی صغیره بشود. (اشتراط عدالت)