محمد عثمانی

این مقاله، به بررسی تأثیر اساطیر ایرانی بر افسانه‌ها و روایات عربی پیش از اسلام و همچنین بررسی روابط فرهنگی ایران و عرب در دوران پیش از اسلام می‌پردازد. آنچه در مناسبات فکری و فرهنگی میان ایرانیان و مردمان عرب در شبه‌جزیره حجاز رخ می‌دهد، اثر وضعی آن را هم در چارچوب فکری و هم برسازی امر فرهنگ می‌توان دید. تلقی ما از اقوام و ملل پیرامونی، می‌تواند بستری برای تقویت پیوندهای فرهنگی و تحکیم پایه‌های فکری شکل دهد. اکنون با تکیه بر آثار ژاله آموزگار، که یکی از برجسته‌ترین پژوهشگران حوزه اسطوره‌شناسی ایران است، تلاش می‌کنیم با تحلیل اسطوره‌های ایرانی و ارتباطات فرهنگی ایران با عرب‌ها، نحوه انتقال و تأثیر این اساطیر در فرهنگ عربی را بررسی کنیم. آموزگار، در مطالعات خود، اسطوره‌ها را نه‌تنها به‌عنوان روایت‌های تخیلی، بلکه به‌عنوان ابزاری برای درک پیچیدگی‌های هویتی، اجتماعی و سیاسی ملت‌ها می‌بیند.