در آغازین روزهای سال تحصیلی 1371-1370 درس مبانی علم سیاست با استاد فقید دکتر علی اکبر سرآغاز ورود نگارنده به عرصه دانش سیاست در دانشگاه امام صادق(ع) بود. با تدبیر درست و ستودنی ریاست مرحوم دانشگاه آیتالله مهدوی کنی در دهه 60 و 70 جمعی از استادان تراز اول تهران برای دروس رشتههای ممتاز علوم انسانی دعوت میشدند که حاصل جلسات درس نسل نخست دانشآموختگان این دانشگاه از محضر نسلی از استادان بزرگ تا مدتها باقی خواهد بود. بسیاری از این این دانشجویان خود به استادان و مدرسان علوم انسانی در دانشگاههای مختلف داخل و خارج تبدیل شدند. توفیق درک محضر استادان بزرگی که متاسفانه بسیاریشان را باید با عنوان مرحوم یاد کنیم، فرصت کمنظیری برای دانشجویانی چون نگارنده فراهم آورد تا خوشهچین خرمن دانایی این چهرههای تابناک دانش سیاست باشند. زندهیاد دکتر اکبر، و استادان بزرگ دیگری مانند دکتر شیخالاسلامی، دکتر ازغندی، دکتر باوند، دکتر عبدالرضا هوشنگ مهدوی، دکتر مقتدر، دکتر یزدی، دکتر نظام مافی و دکتر مشکات (استاد اقتصاد) هر یک امتیازات و درخششهایی داشتند که حاصل رنج سالهای آموزش آنان، تربیت نسلی از دانشپژوهانی است که به جز دانش و بینش سیاسی، مرام و رسم معلمی را هم از این بزرگان میآموختند.
حسن مجیدی
در آغازین روزهای سال تحصیلی 1371-1370 درس مبانی علم سیاست با استاد فقید دکتر علی اکبر سرآغاز ورود نگارنده به عرصه دانش سیاست در دانشگاه امام صادق(ع) بود. با تدبیر درست و ستودنی ریاست مرحوم دانشگاه آیتالله مهدوی کنی در دهه 60 و 70 جمعی از استادان تراز اول تهران برای دروس رشتههای ممتاز علوم انسانی دعوت میشدند که حاصل جلسات درس نسل نخست دانشآموختگان این دانشگاه از محضر نسلی از استادان بزرگ تا مدتها باقی خواهد بود. بسیاری از این این دانشجویان خود به استادان و مدرسان علوم انسانی در دانشگاههای مختلف داخل و خارج تبدیل شدند. توفیق درک محضر استادان بزرگی که متاسفانه بسیاریشان را باید با عنوان مرحوم یاد کنیم، فرصت کمنظیری برای دانشجویانی چون نگارنده فراهم آورد تا خوشهچین خرمن دانایی این چهرههای تابناک دانش سیاست باشند. زندهیاد دکتر اکبر، و استادان بزرگ دیگری مانند دکتر شیخالاسلامی، دکتر ازغندی، دکتر باوند، دکتر عبدالرضا هوشنگ مهدوی، دکتر مقتدر، دکتر یزدی، دکتر نظام مافی و دکتر مشکات (استاد اقتصاد) هر یک امتیازات و درخششهایی داشتند که حاصل رنج سالهای آموزش آنان، تربیت نسلی از دانشپژوهانی است که به جز دانش و بینش سیاسی، مرام و رسم معلمی را هم از این بزرگان میآموختند.