سنتگرایی یک نحله فکری ضدتجدد است که در قرن بیستم متولد شده است. در یک تعریف ساده اما دقیق، سنتگرایان آن دسته از افرادی هستند که به اندیشه جاویدانخرد یا در تداول اصطلاحی «حکمت جاویدان» معتقد هستند. در ابتدا نظریهپردازی چون رنه گنون، آناندا کوماراسوامی، فریتیوف شووان و در ادامه چهرههایی نظیر تیتوس بورکهارت، مارتین لینگز و در نهایت حسین نصر همگی در پی حکمت خالدهای هستند که اصول و ارکان آن از ازل تا به ابد یکسان و لایتغیر است. سنتگرایان با اصرار بر خطاناپذیری و تغییرناپذیری حکمت خالده یا حکمت جاویدان، پایهگذار بینشی فراانسانی شدند که به مبانی فکری غرب مدرن حمله میبرد و با تخطئه مدرنیته، خواهان توجه و بازگشت بشر به حکمت جاویدان است.
حامد زارع
سنتگرایی یک نحله فکری ضدتجدد است که در قرن بیستم متولد شده است. در یک تعریف ساده اما دقیق، سنتگرایان آن دسته از افرادی هستند که به اندیشه جاویدانخرد یا در تداول اصطلاحی «حکمت جاویدان» معتقد هستند. در ابتدا نظریهپردازی چون رنه گنون، آناندا کوماراسوامی، فریتیوف شووان و در ادامه چهرههایی نظیر تیتوس بورکهارت، مارتین لینگز و در نهایت حسین نصر همگی در پی حکمت خالدهای هستند که اصول و ارکان آن از ازل تا به ابد یکسان و لایتغیر است. سنتگرایان با اصرار بر خطاناپذیری و تغییرناپذیری حکمت خالده یا حکمت جاویدان، پایهگذار بینشی فراانسانی شدند که به مبانی فکری غرب مدرن حمله میبرد و با تخطئه مدرنیته، خواهان توجه و بازگشت بشر به حکمت جاویدان است.