سالار سیف‌الدینی

میراث روشنفکری چپ در ایران سویه‌های غریبی پیدا کرده و به تازگی به سمت ائتلافی مخفی و رازآلود با مافیا و صاحبان ابزارتولید پیش رفته که در نوع خود بی‌نظیر است. در این جُستار با کمک گرفتن از منطق درونی نظریه اقتصادی مارکسیسم توضیح خواهیم داد که چگونه مارکسیست‌های بومی به جای حمایت از حقوق کارگر و نیروی کار، در ائتلاف با راست و صاحبان سرمایه و ابزارتولید که از نیروی‌ کار خارجی افغان استفاده می‌کنند، در پی کسب هر چه بیشتر ارزش اضافی هستند ولی با پرده‌ای از ایدئولوژی (فریادهای زهرآگین به اصطلاح ضدنژادپرستی) خواهان باقی ماندن میلیون‌ها مهاجر غیرقانونی و حتی واردات بیشتر کارگرانی هستند که از صنایع غیرمولد تا حوزه‌های پرسود دیگر فعالیت می‌کنند یا در واحدهای خدماتی مربوط به خُرده‌بورژوازی (مانند رستوران‌داری) با حداقل حقوق یک کارگر ایرانی، مورد بهره‌کشی قرار می‌گیرند.