رحمن قهرمان‌پور

مرحوم دکتر ازغندی از جمله اساتید علاقه‌مند مدرنیزاسیون در ایران بود. همه او را با شوخی‌ها و مطایبه‌هایش می‌شناختند اما فردی مودی آداب و پای‌بند اصول آکادمیک بود. از نسل اساتیدی مثل مرحوم دکتر قوام بود که اهمیت ویژه‌ای برای مقام استادی قائل بودند. من در دوره فوق لیسانس و دکتری دانشجوی او بودم. دلسوز ایران و سرسپرده پیشرفت آن بود. همواره با تاسف از فرصت‌های تاریخی از‌دست‌رفته یاد می‌کرد و البته مثل بسیاری از هم‌نسلان خودش متاثر از ملی شدن صنعت نفت بود. جوانی و دوران تحصیلش در آلمان بعد از جنگ جهانی دوم هم دوران درخشش و معجزه اقتصادی آلمان بود و آغاز مدرنیزاسیون در ایران دهه 1350. چهارچوب ذهنی و نظری‌اش با مدرن شدن و روند تاریخی آن شکل گرفته بود. نخ تسبیح اغلب بحث‌های تاریخی‌اش چگونگی مدرن شدن ایران بود.