تهمورث بشیریه
اگر امروز از کسانی که از اهالی حقوق نیستند خواسته شود تا نام یک حقوقدان را ببرند به احتمال زیاد نام زندهیاد دکتر امیرناصر کاتوزیان بر زبان خواهد رفت. کاتوزیان شناسنامه حقوق ایران در چند دهه اخیر است. او نه تنها با سالها تدریس دانشجویان زیاد و نامآوری را پرورده بلکه با آثار کمنظیرش، حقوق ایران را بالنده ساخته و انصاف را زینت عدالت کرده است. این استاد کمنظیر حقوق ایران در سال ۱۳۱۰ چشم به جهان گشود، لیکن بعدها برای آنکه وارد قضاوت شود سال تولد خود را به ۱۳۰۶ تغییر داد و شاید ناخودآگاه همین امر، مرجع مکتب انصافی شد که او از آن یاد میکند، چه آنکه قانونا او نباید ۴ سال بزرگتر میشد اما انصافا شد و رنگ این انصاف در دادگستری جلوه کرد؛ همانجا که امیرناصر جوان با سر نترس و مشی عدالتپیشهاش، سر بر هیچ آستانی جز حق نسایید و از سرمای بیمهری قدرتمداران نچایید بلکه به مصداق «عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد» این مرد حق و علم، پای در جایی نهاد تا تاثیر بیشتری نهد و تعداد بسیار بیشتری را از وجدان حقطلب خود سیراب کند.