محمدجواد غلامرضاکاشی
دکتر عبدالکریم سروش فیلسوف و نویسندهای پرکار است. با آثار فراوان خود، نقش مهم و بیبدیلی در فکر معاصر ایرانی ایفا کرده است. با این همه، مقاله «فربهتر از ایدئولوژی» که در شماره چهاردهم ماهنامه کیان و در سال 1372 منتشر شد، یک تنه نقطه عطفی در عرصه عمومی ساخت. نمیتوان تحولات فکری و بعدها سیاسی دهه هفتاد به بعد را بدون مطالعه این مقاله خوب فهم کرد. نادر متفکرانی هستند که حاصل فکر و قلمشان آن هم در حد یک مقاله، یکی از مولفههای فهم چند و چون یک دوران تاریخی باشد. آن مقاله، چکیده سه سخنرانی در خرداد سال 1371 بود. آنچه این سخنرانیها را در آن روزها شنیدنی و پربسامد کرد، مرزبندی فکری دکتر سروش با دکتر علی شریعتی بود. شریعتی فراوان و فراوان نقد شده بود. اما نقد منتقدان پیشین به قوت بخشی و شیوع فکر او مدد رساند. اما دکتر سروش استثنایی بر این قاعده ساخت. علامت سوال بزرگی بر میراث شریعتی نهاد.