رضا داوری اردكانی

آثاری که پدید آورد گزیده بود و اگر بیشتر به ترجمه پرداخت یک وجهش این بود که می‏دید آثاری که ترجمه‌ی آن‌ها ضرورت دارد به فارسی در‌نیامده‌اند که از جمله‌‌ی آن‌ها ارگانون ارسطو، نقد اول کانت و رساله‌ی منطقی ـ فلسفی ویتگنشتاین و بحث در مسئله‌ی بودن و نبودن هملت شکسپیر و … بود. این‌جا مجال بحث درباره‌ی دانش‏ها و معلومات این مرد بزرگ نیست. همین‌قدر می‏گویم که او از حیث وسعت دانش و معلومات کم‌نظیر و شاید در میان ما بی‌نظیر بود. او علامه‌ی حقیقی بود. اما مهم‌تر از همه‌ی این‌ها این‌که دانش و فضیلت را با هم جمع کرده و این هر دو را یک جا داشت. دانش به جای این‌که به او غرور بدهد، مایه‌ی تواضع و پارسایی‌اش شده بود.