جواد رنجبر درخشیلر

استاد مینوی را ستیهنده نامیده‌اند. حتی نام گفت‌گوی ایشان با استادان نجف دریابندری، ایرج افشار و شفیعی کدکنی «پژوهشگر ستیهنده» نام‌گذاری شده است. آیا استاد ستیهنده یا به عبارت ساده‌تر بداخلاق بودند؟ شاید به عرف جامعه ما نسبت ستیهندگی درست باشد. اما آنچه به این نام نامور شده است اخلاق ناب و راستین بود؛ بی‌پرده و تعارف و دور از ریا سخن گفتن. می‌دانیم که ریا از بدترین خصلت‏‌های ما ایرانیان است. افراد زیادی را می‏شناسیم که در تمام عمر به خواست و علاقه قلبی کاری نکرده‌اند چون همیشه نگران خواست و نظر دیگران بوده‌اند. استاد مینوی از معدود افراد جامعه ما بودند که دل و زبان‌شان یکی بود. از این مهم‌تر آن‌که استاد بر مبنایی تخصصی اظهارنظر می‏کردند.