داود غرایاق‏‌زندی

زمانی که سردبیر فرهنگ‌دوست سیاست‌نامه دعوت کرد تا مطلبی در پاسداشت مقام استاد عبدالعلی قوام بنویسم، به‌یک‌باره به بیش از سه دهه قبل (۱۳۶۹) و حال‌و‌هوای آن روزگار دانشکدهٔ اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی بازگشتم. این بازگشت برای من از دو جهت غافلگیرکننده بود: نخست به خاطر گذشت این بیش از سه دهه و گذشت ایام و دیگری نوشتن از استاد ارجمند جناب آقای دکتر قوام. در قاب عکسی از ایشان، دکتر قوام روی نیمکت درس یکی از کلاس‌های دانشکدهٔ اقتصاد و علوم سیاسی نشسته است، نیمکت‌هایی به روال سه دههٔ گذشته به همان شکل؛ تا سبزه خاک ما تماشاگه کیست؟