کاوه بیات

تاکید سید جواد طباطبایی بر عدم آمادگی ما برای گام نهادن به دوران جدید به رغم آن همه حماسه‌سرایی نکته مهمی بود و در کنار آن تقید وی بر جستجوی دلایل امر، نه در ارزیابی‌های سبک و شتاب‌زده، بلکه با مراجعه مجدد به تاریخ و فرهنگ همین سرزمین، مهم‌ترین میراثی است که برای ما بر جای مانده است. تلاش‌های سید جواد طباطبایی برای یافتن پاسخی به این گونه پرسش‌های حیاتی حدود چهل سال و تا مرگ نابهنگام او در اسفندماه سال گذشته ادامه یافت. جدای از ابعاد نظری آراء و عقایدی که در این سعی و تلاش ابراز شد، واکنش‌هایی که برانگیخت و ماحصل آن که خود موضوع دیگری است، شاید بد نباشد که این یادداشت را با نگاهی به زمانه او به پایان بریم. چرا که این بحث اصولاً با اشاره به تأثیر زمانه در شکل‌گیری آراء و عقاید مجموعه‌ای از اهل تاریخ و فرهنگ ایران آغاز شد و سعی آنها برای تأثیر نهادن بر آن زمانه.