روششناسی طباطبایی، از یک سو، اجتهاد در منابع تاریخ اندیشه و خاستگاههای فکری و بررسی تحولات مفاهیم در تداول قدیم و جدید با نگاه خطی و تکاملی به تاریخ و روح اندیشهورزی است. از سوی دیگر، با همین نگرش خطی و تکاملی به تاریخ، به پژوهش و تأمل در تاریخ اندیشه ایرانی پرداخته و برای ایران و تاریخ اندیشه سیاسی و حقوقی ایران اندیشهورزی و نظریهپردازی کرده است. میتوان گفت که روش شناسی طباطبایی بسیار متأثر از روششناسی هگل و نگاه خطی و تکمیلی او به تاریخ اندیشه و خاستگاه و تحولات مفاهیمی چون دولت، قانون، حقوق اساسی، شهروندان، آزادی فردی و مالکیت خصوصی در موقعیتهای تاریخی مشخص است. در زبان فارسی و اندیشه سیاسی و حقوقی ایران، طباطبایی جایگاهی مشابه هگل در تاریخ اندیشه آلمان دارد. شکلگیری آگاهی و اندیشه تاریخی در دوران جدید و اندیشهورزی تاریخمند میراث اصلی فلسفه هگل به حساب میآید.
شیرین نائف
روششناسی طباطبایی، از یک سو، اجتهاد در منابع تاریخ اندیشه و خاستگاههای فکری و بررسی تحولات مفاهیم در تداول قدیم و جدید با نگاه خطی و تکاملی به تاریخ و روح اندیشهورزی است. از سوی دیگر، با همین نگرش خطی و تکاملی به تاریخ، به پژوهش و تأمل در تاریخ اندیشه ایرانی پرداخته و برای ایران و تاریخ اندیشه سیاسی و حقوقی ایران اندیشهورزی و نظریهپردازی کرده است. میتوان گفت که روش شناسی طباطبایی بسیار متأثر از روششناسی هگل و نگاه خطی و تکمیلی او به تاریخ اندیشه و خاستگاه و تحولات مفاهیمی چون دولت، قانون، حقوق اساسی، شهروندان، آزادی فردی و مالکیت خصوصی در موقعیتهای تاریخی مشخص است. در زبان فارسی و اندیشه سیاسی و حقوقی ایران، طباطبایی جایگاهی مشابه هگل در تاریخ اندیشه آلمان دارد. شکلگیری آگاهی و اندیشه تاریخی در دوران جدید و اندیشهورزی تاریخمند میراث اصلی فلسفه هگل به حساب میآید.