بخشعلی قنبری

کلیسا در قرن اول مسیحیت، جایگاه خود را در اروپا پیدا کرد و کلیساهای مختلفی در نقاط گوناگون تأسیس شدند. در همان زمان، بحث مقام‌های کلیسایی نیز مطرح شد، اما آن را به‌عنوان مقام به کار نمی‌بردند؛ آنچه در کلیسا مطرح می‌شد، واژه «خدمت» بود یعنی کسانی که به کلیسا خدمت می‌کنند و می‌گفتند که اینها باید صاحب خدمت شوند. در مسیحیت برخلاف اسلام، واژه «خدمت» کاربرد زیادی دارد، مانند خدمت به کلیسا یا خدمت به خدا؛ درحالی‌که ما در اسلام به جای خدمت به خدا، عبادت خدا را به کار می‌بریم. حتی کلمه «کشیش» در آن زمان، چندان جایگاهی نداشت و به جای این کلمه که بعدها رایج شد، پرس پیتر، ادرز و... را به کار می‌بردند. با گذر زمان و رواج واژه‌های تازه، کلمه «priest» را به‌کار بردند که معانی خدمت را در خود داشت. از همان زمان جایگاه افراد مشخص شد. در رأس مقامات کلیسا، اسقف قرار داشت. پس از آن نیز شمات‌ها، کشیش‌ها، معلم‌ها یا مربی‌ها و واعظان قرار داشتند.