کارنامه پربرگوبار بهرام بیضایی صرفاً انباشته از آثار او در عرصه سینما و تئاتر نیست؛ بیضایی مکتوبات پژوهشی قابل توجهی را نیز به رشته تحریر درآورده است. برخی از پژوهشهای وی مانند کتبی که درباره تاریخ نمایش در ایران، هند و چین نوشته، شهرت بیشتری یافته و بعضاً تبدیل به درسنامههای دانشگاهی شدهاند. شاید به همین دلیل نیز، این دسته از نوشتههای بیضایی بیشتر موضوع بحث و نقد و نظر بودهاند، رسالههایی که از دغدغه او برای آشنایی ایرانیان با تاریخ نمایش در شرق و بهویژه ایران حکایت دارند؛ دغدغهای که در برخی نمایشنامههای بیضایی مانند مرگ یزدگرد، آرش، گزارش اراداویراف، سهرابکشی و... معطوف به بازآفرینی هنرمندانه میراث فرهنگی ایران باستان شده است.
مهدی روزخوش
کارنامه پربرگوبار بهرام بیضایی صرفاً انباشته از آثار او در عرصه سینما و تئاتر نیست؛ بیضایی مکتوبات پژوهشی قابل توجهی را نیز به رشته تحریر درآورده است. برخی از پژوهشهای وی مانند کتبی که درباره تاریخ نمایش در ایران، هند و چین نوشته، شهرت بیشتری یافته و بعضاً تبدیل به درسنامههای دانشگاهی شدهاند. شاید به همین دلیل نیز، این دسته از نوشتههای بیضایی بیشتر موضوع بحث و نقد و نظر بودهاند، رسالههایی که از دغدغه او برای آشنایی ایرانیان با تاریخ نمایش در شرق و بهویژه ایران حکایت دارند؛ دغدغهای که در برخی نمایشنامههای بیضایی مانند مرگ یزدگرد، آرش، گزارش اراداویراف، سهرابکشی و... معطوف به بازآفرینی هنرمندانه میراث فرهنگی ایران باستان شده است.