سیدصادق حقیقت

نتیجه‌ای که می‌خواهم بگیرم، این است که اندیشه سیاسی و خصوصاً اندیشه سیاسی در اسلام وضع مطلوبی ندارد و بحرانی است. برای پاسخ به این سؤالات، نیاز به فیرحی و فیرحی‌ها داریم. یکی از مسائلی که این چالش‌ها را جدی‌تر کرده است، مسئله رانت است. مثلاً دولت نهم و دهم سر کار می‌آید و چند هزار نفر را به عنوان هیأت علمی جذب می‌کند که چندین نفر از این‌ها، علاقه‌مند به اندیشه سیاسی اسلام‌اند. آن‌ها سی سال در دانشگاه می‌مانند و مطالب مغلوط بعضاً به دانشجو ارائه می‌دهند. علاوه بر اساتیدی که به این شکل اتوبوسی آمده‌اند و نرفته‌اند، مشکلات دیگری داریم مثل برخی نهادها نظیر «سمت». انتشارات سمت، علی‌القاعده باید کتاب‌هایی چاپ کند که بدون مشکل باشد و غلط فاحش علمی نداشته باشد، در حالی‌که به نظر من این مسئله به‌درستی رعایت نمی‌شود. به این دو مسئله، موضوع محافظه‌کاری اساتید را اضافه کنید که بعضی افراد مشکلات را می‌فهمند اما حرفی نمی‌زنند. النهایه می‌خواهم بگویم این چالش‌ها به هر حال با موضوعات سیاسی روز مخلوط شده است.