طیبه دومانلو

برخلاف جریان غالب در فضای دانشگاه و جامعه، دکتر معینی به رغم انتقادات فراوانی که به روشنفکری در ایران دارد، از کلیت پروژه دفاع می‏کند و آن را پروژه‏ای گشوده می‏داند. در واقع او باور دارد تا زمانی که توانایی نقادی وضع موجود و ترسیم چشم‏انداز آینده موجود است، این پروژه منتفی نیست و باید از آن دفاع کرد. پیش‏شرط نظری روشنفکری از منظر او استقلال اندیشه و حفظ منش انتقادی است و مهم‏ترین نقشی که در جامعه دارد، فعال کردن زندگی عمومی است و ناگفته پیداست که بدون توجه به زیست‏جهان و زندگی روزمره، امکان‏پذیر نیست. تفکر انتقادی به روشنفکر امکان فرارفتن از مسلمات زندگی روزمره و باورهای آن را می‏دهد تا در نظام‏بخشی به ایده‏های معقول و به چالش کشیدن دانش موجود، امکان به‏زیستی و رسیدن به توافق مشترک در حوزه‏ی اجتماعی و سیاسی را تسهیل کند.