حسین معین‌آبادی

دکتر شیخ‌الاسلامی دقت در سندشناسی و مستند سخن گفتن را به دانشجویان آموزش می‌داد. بررسی مکتوبات او موید استناددهی فراوان به اسناد درجه او بود. اشراف او به اسناد تاریخی چنان بود که در یک کلاس یک‌ونیم ساعته درس تاریخ تحولات سیاسی اجتماعی ایران برای هر موضوع به کتاب‌های فراوانی استناد می‌داد و از کلی‌گویی دوری می‌کرد و دانشجویان را هم به این سلوک علمی توصیه می‌کرد. در ارائه درس و نگارش کتاب، بی‌طرف و مستقل بود و این منش در رفتار سیاسی‌اش نیز نمود داشت. او به جبهه ملی و مصدق عشق می‌ورزید و از شجاعت مدرس تقدیر می‌کرد. نقل این خاطره از شیخ‌الاسلامی در باب حوادث 28 مرداد 1332 گویای شجاعت و استقلال رای اوست. می‌گفت یک روز سفارت ایران در بن آلمان به دانشجویان برای دیدار و گفت‌وگو با سرهنگ شعبان جعفری دعوت کرد. ابتدا تعجب کردم که او مگر کیست که سفارت ما را دعوت کرده است. متوجه شدم که شعبان بی‌مخ عامل بسیج توده‌های مردم گمرک در کودتای 28 مرداد علیه دولت ملی مصدق است؛ گفتم من نمی‌آیم. شیخ‌الاسلامی منتقد استبداد محمدرضا و عملکرد رضاخان بود اما از انصاف دور نمی‌شد؛ به طوری که نوشته‌هایش در مورد تاریخ تحولات ایران نه باعث شادی قاجارها می‌شد، نه رضایت خاندان پهلوی را به همراه داشت.