قدیر نصری

قاسم افتخاری از جمله استادانی بود که اعتقادی به کتاب نوشتن نداشت و ندارد. هنوز هم بعد از نیم‌قرن تدریس روش تحقیق، کتابی ننوشته است. باری من از او (که دانشجویش نبودم و چون همزمان در رشته مدیریت و علوم سیاسی تحصیل می‌کردم) سوال کردم چرا کتاب نمی‌نویسید، خیلی حاضر و نغز با لهجه دلنشین آذری پاسخ داد: من کتاب دارم مگر ندیده‌اید؟! کتاب من همین حمیرا مشیرزاده است. مشیرزاده، تقریباً همه نکته‌های استاد افتخاری را در ذهن منظمش حک کرده بود. نوشته‌های او از تدریس‌های استاد، هیچ چیزی کم از کتاب نداشت. البته کتابی در کار نبود. وقتی استادی درس می‌داد، سکوتی خاص و حیرت‌وار بر کلاس حاکم بود.