حامد زارع

عبدالکریم سروش همواره در سودای لیبرالیسم و آزادیخواهی، به دنبال الگو و ایده، اروپای غربی تا شمال آفریقا را درنوردیده و کاسه گدایی تئوریک خویش را پیش پروتستان‌های مسیحی و نواعتزالی‌های سنی دراز کرده است. سروش با تشبث به مارتین لوتر آلمانی، او را نماد لیبرالیسم در برابر محافظه‌کاری کلیسا معرفی و کیش او را آزادیخواهی در مواجهه با کاتولیسیسم اقتداگرا معرفی می‌کند. او با سیری دم دستی در تاریخ اروپا، تصوری ابتدایی از پروتستانتیسم به دست داده و بر آن است که «حرکت پروتستانی حرکت دنیوی کردن مسیحیت بوده است.» او سپس این تفسیر نادرست را به مثابه سرمشقی برای همه نواندیشان دینی در تمام دنیا معرفی می‌کند و می‌گوید: «یکی از اهداف و آرمان‌های روشنفکری دینی در سراسر جهان اسلام دینوی کردن دین بوده است.