احمد نقیب‌زاده

پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بسیاری از رجال کشور به دادگاه نظامی احضار و بعضاً به زندان افتادند که یکی از آنها هم دکتر صدیقی بود. جلسه محاکمه دکتر صدیقی در آذر ۱۳۳۲ تشکیل شد و او با جرئت و جسارت تام از دکتر مصدق دفاع کرد. یکی از جمله‌های مشهور دکتر صدیقی در دادگاه و خطاب به سرتیپ آزموده این بود که گفت شما می‌گویید خدا، شاه، میهن ولی گناه من این است که می‌گویم خدا، میهن، شاه. اگر فروغی مبدع هزاره فردوسی بود صدیقی هم بنیانگذار هزاره بوعلی سینا بود ولی وقتی این کنگره در اردیبهشت ۱۳۳۳ در همدان تشکیل شد او در زندان لشکر ۲ زرهی تهران بود. لویی ماسینیون ایران‌شناس فرانسوی که عمری را به پژوهش درباره حلاج گذرانده بود و به اعتباری نقطه مقابل هانری کربن شیعه‌شناس و ایران‌وفیل محسوب می‌شد (چون به تأثیر اعراب بر ایران باور داشت) تنها کسی بود از ایران‌شناسان که اجازه یافت با دکتر صدیقی در زندان ملاقات کند. پس از آزادی از زندان به اصرار دکتر اقبال ریاست دانشگاه تهران را پذیرفت. او در سال‌های بین ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۲ از رهبران جبهه ملی دوم بود ولی پس از آن نمی‌دانیم که در آن تشکل سیاسی باقی ماند یا نه؟