گفت‌وگوی اختصاصی با لودویگ زایپ

زایپ را شاید بتوان بزرگترین هگل‌شناس معاصر دانست. فعالیت‌های پراهمیت او در زمینه هگل‌شناسی با رویکردی انتقادی، تاثیر بسزایی در غنای مطالعات فلسفی اخیر داشته است. برای آغاز بهتر است تا کمی بیشتر با این پروفسور آلمانی آشنا شویم و سیر اصلی پژوهش‌ او را که زمینه‌ی اصلی بحث ما است به‌صورت اجمالی مورد بررسی قرار دهیم، زیرا بنا برآنچه که خود او می‌خواهد، نگاهی کوتاه به اثر اصلیش می‌تواند بهتر دیالوگ کوتاه اما کافی ما را معنا کند. شاید بتوان مهم‌ترین اثر لودویگ زایپ، استاد بازنشسته دانشگاه مونتسر آلمان را کتاب « مطالعاتی درباب پدیدارشناسی روح هگل» دانست که در سال 2015 برای نخستین‌بار منتشر شد و موضوع اصلی بحث ما را شکل می‌دهد. اثری که هگل را از ساختار کتاب پدیدارشناسی روح فراتر می‌برد و تنها به این اثر برای توضیح این اندیشمند اکتفا نمی‌کند.