مهدی فدایی مهربانی
ایدۀ ترجمۀ کتاب «الجمع بین رأی الحکیمین» نخستین بار زمانی شکل گرفت که من مشغول ترجمۀ جلد نخست از مجموعه پنج جلدی منتخبات فلسفه در ایران بودم. آن کتاب مجموعهای از بخشهای مختلف مهمترین آثار فلسفی از ایران باستان تا دوران معاصر طی پنج جلد است که توسط اساتید بهنام فلسفه اسلامی در غرب به زبان انگلیسی ترجمه شده و ویراستاران آن یعنی دکتر سید حسین نصر و دکتر مهدی امین رضوی برای هر بخش مقدمه و توضیحاتی نوشتهاند. از هر کتاب چند صفحه از مهمترین بخش کتاب برای نمونه آورده شده و یک مجموعه غنی به زبان انگلیسی را شکل داده است. طبیعتاً برای ترجمۀ آن کتاب باید متون به کار رفته در آنجا را از متن اصلی، و نه متن انگلیسی، ترجمه میکردیم. متون نیز غالباً فاقد ترجمۀ فارسی و به زبان عربی و برخی نیز به پهلوی و زبانهای دیگر بودند. طی صحبتی که در واشنگتن با دکتر نصر داشتم، قرار بر این شد که متون از زبان اصلی ترجمه شوند، اما متونی که دارای ترجمۀ فارسی هستند، از همان ترجمۀ فارسی استفاده شود.