ریچارد ام. اِبلینگ/ ترجمه مهدی صادقی

کسانی که به سمت سیاست کشیده می‌شوند، چه انگیزه‌‌هایی دارند؟ در این‌جا وبر اشاره می‌کند که در جوامع دموکراتیک بیشتر شهروندان نگاهی از سر تفنن به سیاست دارند، یعنی گاه به گاه برای سرگرمی به سیاست توجه می‌کنند و در فرایندهای سیاسی از طریق رأی‌گیری شرکت می‌کنند. اما در زندگی بیشتر مردم سیاست جایگاهی محوری ندارد. آنها دارای خانواده، دوستان، کار و شغل هستند، که زندگی‌شان را پر از موارد مهم‌تر، ضروری‌تر و یا لذت‌بخش‌تر می‌کند. سیاست چیزی است که انتظار می‌رود مردم از آن آگاه باشند و به آن علاقه داشته باشند، زیرا تصمیمات سیاسی می‌تواند بر شرایط زندگی‌شان به شیوه‌های مثبت و منفی گوناگونی تاثیر بگذارد. اما کسان دیگری هم در جامعه وجود دارند که سیاست برایشان یک حرفه به حساب می‌آید، زیرا چنانچه وبر می‌گوید سیاست بخشی اساسی و محوری در زندگی‌شان است و از طریق آن تقریبا همه اعمال‌شان معنا، هدف و جهت پیدا می‌کند. وبر اشاره می‌کند ممکن است آن شخص «برای» سیاست زندگی کند و یا «از قِبل» آن؛ با این‌حال آنان که سیاست در زندگی‌شان جایگاهی محوری دارد، بدون استثنا، از هر دو طریق انگیزه می‌گیرند.