امین محمدی‌زاد

جدل سکولاریسم در غرب، به صورت حاد و آشکار، در نیمه دوم سده بیستم بروز و ظهور یافت. بر اساسِ تفسیری که در ایران رایج است، لئو اشتراوس و هانس بلومنبرگ، که هوادارِ «گسستِ» سنت و مدرنیته هستند، در مقابلِ «کارل لویت» و «کارل اشمیت» قرار می‌گیرند که هوادارانِ «پیوستِ» سنت و تجدد‌اند. بدین‌سان، با جدی‌تر شدن مباحثات پیرامون سکولاریسم، بحث‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های جدیدی مطرح می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. بحث‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که هانس بلومنبرگ آنها را به پیش برد. «اما پیشبرد بحث حقانیت عصر جدید ضرورتی نداشت اگر کسانی در پی انکار آن بر‌نیامده بودند. منکران معمولا بحث خود را از راه درگیری با مفهوم، روند و پیامدهای این جهان‌نگری (سکولاریسم) پیش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برند. از همین روست که بلومنبرگ در کتاب خود جای ویژه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای به تحلیل این مفهوم و برداشت منتقدان از آن اختصاص می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد.» نتیجه تحلیل بلومنبرگ چیزی جز این نیز نیست که سنت و تجدد و به زبانی دیگر اندیشه جدید، در گسست از مفاهیم قدیم برخاسته از سنت شکل گرفته است و بدین ترتیب تجدد به خود استوار است و مشروعیت دارد.