فرزین رحیمی زنوز

شیوع ویروس کرونا در جهان، علی‌رغم تمامی آسیب‌های جانی و مالی‌ که به همراه داشت، نکات مهمی را به بشریت گوشزد کرد. از همان آغاز اپیدمی، یک بار دیگر ثابت شد که دایرة دانش و درک آدمی از جامعه، اقتصاد و سیاست همچنان بسیار محدوده بوده و سیاست‌های برنامه‌محور دولت‌ها به یقین مملو از کاستی و اشتباه خواهد بود. به‌علاوه، این تفکر عوامانه که رهبران کشورهای پیشرفته، تصویر جهان را برای چند صد سال آینده ساخته و پرداخته‌اند و بر اساس نقشه‌ای از پیش طراحی شده، کشورهای خود را در مسیر کمال خود هدایت می‌کنند، به استهزا گرفته شد. از طرفی، فقدان چالاکی و عدم بهینگی دولت‌های فربه بار دیگر هویدا شد و از طرف دیگر، ضرورت وجود نهادی قدرتمندتر از بخش خصوصی، جهت صیانت از آزادی و تکمیل کاستی‌های بازار، خاصه در شرایط بحرانی، کاملاً احساس شد. فی‌الواقع بار دیگر ثابت شد که اگر به آزادی جهت مهار دولت نیازمندیم، به دولت نیز لاجرم برای تحدید و صیانت از آزادی نیازمندیم.