ابراهیم متقی
والتز در سال ۱۹۵۴ از رساله خود تحت عنوان «انسان، دولت و جنگ» دفاع کرد. این رساله در سال ۱۹۵۹ با اصلاحاتی به صورت کتاب مستقلی منتشر شد و مورد قضاوت بسیاری از تحلیلگران و نظریه‌پردازان روابط بین‌الملل قرار گرفت. والتز کوشید تا دیدگاه‌های سنتی نسبت به جنگ، رقابت، همکاری و منازعه را با چالش روبرو کند. برای تبیین نظریه و رهیافت‌های خود سه چهره تأثیرگذار در سیاست بین‌الملل را ترسیم کرد و هر یک از این چهره‌ها را در قالب رهیافت رئالیستی روابط بین‌الملل تنظیم کرد. انتشار کتاب «انسان، دولت و جنگ» اثر ارزشمند و کلاسیک کنت والتز گام مؤثری در ارتقاء ادبیات روابط بین‌الملل و اندیشه‌های ساختاری در سیاست جهانی محسوب می‌شود. نکته قابل‌توجه آن است که بعد از سال‌ها وقفه در انتشار کتاب یادشده، دو ترجمه نسبتاً همزمان از کتاب تاریخی و ارزشمند کنت والتز وارد بازار ادبیات سیاسی و بین‌المللی شده است.