سال ۱۳۷۷ کتابی به نام «جامعه مدنی» منتشر کردم؛ زمانی که یک سال از پیروزی چپهای اسلامی قدیمی در قامت اصلاحطلبان جدید در انتخابات ریاست جمهوری دوم خرداد ۱۳۷۶ میگذشت و مباحث مربوط به جامعه مدنی، دموکراسی و آزادی سیاسی بسیار داغ بود. اکنون بیش از ۲۰ سال از آن زمان میگذرد و با کمال شگفتی و شاید تأسف باید گفت مباحث این کتاب هنوز برای جامعه ما موضوعیت دارد. جنبش دوم خرداد که بعدتر به اصلاحطلبی معروف شد، با طرح افکار و شعارهایی کم و بیش جوانان را جلب کرد و به قدرت رسید. این گفتار جدید عمدتاً حول محور مفاهیمی مانند جامعه مدنی، حقوق شهروندی، آزادی اندیشه و مانند آن میچرخید. به نظر میرسید قریب به دو دهه پس از انقلاب اسلامی، دیگر گفتار ایدئولوژیک رسمی حکومتی که ناظر بر ارزشهای «سنتی» بود مانند سابق خریدار چندانی ندارد و بخش مهمی از نسل جدید برآمده از دامان انقلاب در دهه ۱۳۶۰ بیشتر به نگاه متفاوت و «مدرن» به انسان و جامعه علاقهمند است.
موسی غنینژاد
سال ۱۳۷۷ کتابی به نام «جامعه مدنی» منتشر کردم؛ زمانی که یک سال از پیروزی چپهای اسلامی قدیمی در قامت اصلاحطلبان جدید در انتخابات ریاست جمهوری دوم خرداد ۱۳۷۶ میگذشت و مباحث مربوط به جامعه مدنی، دموکراسی و آزادی سیاسی بسیار داغ بود. اکنون بیش از ۲۰ سال از آن زمان میگذرد و با کمال شگفتی و شاید تأسف باید گفت مباحث این کتاب هنوز برای جامعه ما موضوعیت دارد. جنبش دوم خرداد که بعدتر به اصلاحطلبی معروف شد، با طرح افکار و شعارهایی کم و بیش جوانان را جلب کرد و به قدرت رسید. این گفتار جدید عمدتاً حول محور مفاهیمی مانند جامعه مدنی، حقوق شهروندی، آزادی اندیشه و مانند آن میچرخید. به نظر میرسید قریب به دو دهه پس از انقلاب اسلامی، دیگر گفتار ایدئولوژیک رسمی حکومتی که ناظر بر ارزشهای «سنتی» بود مانند سابق خریدار چندانی ندارد و بخش مهمی از نسل جدید برآمده از دامان انقلاب در دهه ۱۳۶۰ بیشتر به نگاه متفاوت و «مدرن» به انسان و جامعه علاقهمند است.