گفت‌وگو با دکتر جهانگیر معینی علمداری

در مقایسه با دانشجویانی که امروز وارد دانشگاه‌ها می‌شوند، از سه لحاظ وضعیت من فرق می‌کرد: اول این‌که نسبت به بسیاری از دانشجویان فعلی دانشگاه‌ها با انگیزه بیشتری وارد این رشته شدم. چون واقعا فکر می‌کردم این رشته می‌تواند در تحول اجتماعی و سیاسی ایران خیلی موثر باشد. به عبارت دیگر انگیزه بالایی برای تحول سیاسی و اجتماعی در ایران داشتم. دوم این‌که به دلیل تعطیلی چند ساله دانشگاه‌ها پیشینه مطالعاتی خوبی داشتم. یک دوره کامل از تاریخ ایران و جهان در این دوره انجام دادم و به تحولات معاصر سیاسی هم از طریق دنبال کردن نشریات آشنا بودم. فرق سوم هم با دانشجویان فعلی آن بود که چون یک دوره‌ از حضور در دانشگاه محروم بودیم با چنان تشنگی به دانشگاه وارد شدیم که جز درس چیز دیگری برای ما معنا نداشت و این باعث شد که با خوشحالی وارد دانشگاه شوم. اتفاقا در همان ابتدای کار دوستان خوبی هم پیدا کردم که همین امر باعث شد بیشتر به این رشته علاقه‌مند شوم. من از آن دسته افرادی بودم که هر چه بیشتر در این رشته ماندم، بیشتر به آن علاقه‌مند شدم و حداقل به لحاظ علمی فکر کردم که انتخاب غلطی انجام نداده‌ام.