مهدی تدینی

در این نوشتار به بررسی افسانه‌ای سیاسی می‌پردازیم که در فاصلۀ زمانی سال‌های 1917 تا 1945 یکی از عناصر پربسامد تحلیل‌ها، نظریه‌پردازی‌ها و به خصوص تبلیغات سیاسی بود: «بولشویسم یهودی». به طور مفصل توضیح خواهیم داد که منظور از این تعبیر چیست، اما در آغاز سخن اگر بخواهیم ساده‌ترین تعریف را از آن بیان کنیم این است که به عقیدۀ باورمندانِ نظریۀ «بولشویسم یهودی»، بولشویسم پدیده‌ای از اساس یهودی است، سرشت و اندیشه و آمران و عاملان آن یهودی‌اند و به طور کلی بولشویسم بخشی از توطئۀ جهانی یهودیان برای سلطه یافتن بر جهان است. در تاریخ‌نگاری مسلط تا به امروز چندان توجهی به نظریۀ «بولشویسم یهودی» نشده است، زیرا این نظریه را اساساً بخشی از تبلیغات ناسیونال‌سوسیالیسم می‌دانند و شواهد درخور توجهی نیز برای آن نمی‌یابند؛ به همین دلیل در نهایت از آن در زمرۀ یکی از انواع خطرناک «نظریه‌های توطئه» یاد می‌کنند.