مصطفی نصیری
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، یک دوره پنج جلدی با عنوان «تأملات سیاسی در تاریخ تفکر اسلامی»، به اهتمام موسی نجفی منتشر کرده است که میخواهیم با نقادی یکی از ترجمههای ارایهشده در این مجموعه، چالش خود را پیش ببریم. اما ترجمه موردنظر که میتوان آن را اوج انحطاط ترجمه در ایران دانست، عبارت از ترجمه «رسالة فيالصحابة» ابنمقفعْ با اهمیت و شهرت جهانی است که توسط خانم دکتر ملیحالسادات فردانی (دکترای ادبیات عرب و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی ـ تهران) از عربی به فارسی برگردانده شده و در صفحه 361 مجلد چهارم این مجموعه در سال 1377 منتشر شده است. البته که ترجمههای خوب و عالی هم بهعنوان استثنایی بر این جریان به منحط شده، جای خود را دارند. قبل از ورود در نقادی، ادعا میکنیم که در ترجمه این رساله معروف، تقریبا یک عبارت و جملهای وجود ندارد که درست ترجمه شده باشد. برای اینکه بتوانیم جوانب و ابعاد فاجعه را در یک مقاله نشان بدهیم، سعی میکنیم در بخش اولْ ترجمه عنوان رساله را نقد کنیم، و سپس در بخش دوم اغلاط باورنکردنی در ترجمه دو ـ سه پاراگراف از اوایل رساله را نشان بدهیم که درواقع سادهترین عبارتهای این اثر مهمِ (ایرانیاسلامیبینالمللی) بهحساب میآیند، و بالاخره در بخش آخر نیز، ترجمه چند مفهوم اساسی را مورد نقادی قرار بدهیم.