محمد قوچانی و حامد زارع

خود من پای ثابت تمام منبرهای شریعتی در حسینیه ارشاد بودم. گاهی اوقات با برخی از دانشجویانی که در کوی دانشگاه بودند و روحیات چریکی داشتند هم مراوده داشتم. حتی در برهه‌ای تمرین‌های بدنی هم روی خودمان می‌کردیم که اگر روزی دستگیر و شکنجه شدیم، از پا در نیاییم. ولی همه این مسائلی که گفتم خیلی گذرا بود و من خیلی زود من متوجه شدم این‌ها همه بازی است. مطالعاتم و در واقع درس خواندنم هم به این جمع بندی ام از جریایانت چپ گرا کمک کرد. من تعجب می‌کنم که چرا رژیم گذشته اجازه انتشار کتاب آندره ژید را نمی‌داد تا مردم با فضای ترسناک زندگی در شوروی آشنا شوند. بدین ترتیب من خیلی زود متوجه شدم که جریانات کمونیستی هیچ تفاوتی با باندهای آدم کش و تبهکار ندارند و همواره در طول تحصیل در دانشگاه تهران فاصله خود را با دانشجویانی که اندیشه‌های مارکسیستی داشتند حفظ می کردم. البته اگر بخواهید مفاهیمی نظیر کمک به فقرا و ساده‌زیستی را از چپ‌گرایی مراد کنید، من در آن دوران چپ علی‌وار بودم.