اندرو وینسنت/ ترجمه محمد حسین باقی

دولت(state) از ریشه لاتینی stare به معنی ایستادن و به صورت دقیق تر از واژه status به معنی وضع مستقر و پابرجا گرفته شده است. نویسندگان رومی، مانند سیسرو و اولپیان همچون وکلای اخیرتر قرون وسطا، از عبارت‌هایی مانند status civitatis یا status regni استفاده می‌کردند. استفاده از status به شرایط حاکم، حقیقتِ داشتنِ ثبات یا عناصر لازم برای ثبات اشاره داشت. وضع مستقر یا status معمولا از طریق خانواده، جنسیت، حرفه و مهمتر از همه اموال به دست می‌آید. این همان جایی است که ارتباط ظریف با کلمه estate را می‌یابیم. این شبیه است به کلمه قدیمیِ فرانسویِ estat و کلمه مدرن فرانسویِ état که هر دو به معنای حرفه یا جایگاه اجتماعی است. گروه‌ها «جایگاه» (status ) و «رده»ی (estate ) متفاوتی داشتند. عبارت «رسته های اجتماعی» هم از این نشأت می‌گیرد. شباهت‌هایی هم می‌توان در سایر زبان‌های اروپایی یافت مثلا در کلمه اسپانیاییِ estado. بالاترین رده – در کنار پول، رتبه و خانواده- معمولا از آنِ فرد یا گروه حاکم بود. بالاترین رده بطور بالقوه بالاترین «اقتدار» و «قدرت» را داشت. چنین اقتداری اغلب به عنوان ضامن نظم و رفاه عمومی تلقی می‌شد. از این رو به ثبات پیوند می‌یافت که از ریشه همان کلمه مشتق شده است. آن‌ها که در قدرت هستند – بالاترین رده یعنی- نشان و تاج داشته و بنابراین شکوه و عظمت خود را نشان می‌دادند.