شماره اول مجله «سیاستنامه» در دیماه 1394 بارقهای از امید نسبت به رویکردی نو در تأملات سیاسی با محوریت اندیشه سیاسی دکتر سیدجواد طباطبایی پدید آورد. در خصوص نامگذاری این مجله به «سیاستنامه» و خط فکری آن، دو یادداشت از سردبیر و صاحب امتیاز محترم به چشم میخورد. این دو نوشته از دو جهت میتواند مهم باشد: اول این که دریچهای نو به مطالعات سیاسی در ایران باز میکند؛ و دوم آن که بر آن است راه چهارمی در روشنفکری ایرانی، با مفروض گرفتن عقیم بودن سه راه قبل (سنتگرایی، تجددگرایی و آمیزه سنتگرایی و تجددگرایی)، «تأسیس» کند. این مدعا مبتنی بر تحلیلهای پیشین در مجله مهرنامه است؛ از جمله این که تبار استبداد دینی را باید در جریان اصلاح دینی جستجو کرد.
سیدصادق حقیقت
شماره اول مجله «سیاستنامه» در دیماه 1394 بارقهای از امید نسبت به رویکردی نو در تأملات سیاسی با محوریت اندیشه سیاسی دکتر سیدجواد طباطبایی پدید آورد. در خصوص نامگذاری این مجله به «سیاستنامه» و خط فکری آن، دو یادداشت از سردبیر و صاحب امتیاز محترم به چشم میخورد. این دو نوشته از دو جهت میتواند مهم باشد: اول این که دریچهای نو به مطالعات سیاسی در ایران باز میکند؛ و دوم آن که بر آن است راه چهارمی در روشنفکری ایرانی، با مفروض گرفتن عقیم بودن سه راه قبل (سنتگرایی، تجددگرایی و آمیزه سنتگرایی و تجددگرایی)، «تأسیس» کند. این مدعا مبتنی بر تحلیلهای پیشین در مجله مهرنامه است؛ از جمله این که تبار استبداد دینی را باید در جریان اصلاح دینی جستجو کرد.