محمد قوچانی
در سال 1349 از طرف مؤسسهی مطالعات اجتماعی دانشگاه تهران فهرستی از مقالات مربوط به علوم سیاسی منتشر شده بود که در مقدمهی مرحوم دکتر عنایت بر «فهرست توصیفی...» به آن اشاره شده است. عنایت در پیشگفتار خویش اشارهای دقیق به سیر آشنایی ایرانیان به علم سیاست میکند و با طرح تمایزی که میان علم سیاست کلاسیک و علم سیاست مدرن وجود دارد به این نکته مهم اشاره میکند که: «تأسیس مدرسهی علوم سیاسی در سال 1277 شمسی در جهت رسمیت و استقلال این علوم بود ولی پیوستن آن مدرسه به مدرسهی حقوق در سال 1305 و بهرهوری از شیوهی فرانسوی و آلمانی مطالعات سیاسی سبب شد که کم و بیش تا چهل سال علوم سیاسی در ایران در چهارچوب اصول و مفاهیم حقوقی محصور بماند و در بیشتر مباحث سیاسی فرض بر آن گرفته شود که شناخت قوانین صوری، خواه در روابط حکومت و مردم و خواه در روابط حکومتها با یکدیگر مایهی آگاهی از ساخت و نظام قدرت عمومی و چگونگی توزیع و اعمال آن است»