رمون بودون/ ترجمه سپیده ره‌انجام

مدل مطلوبیت مورد انتظار (MUE) به اعتقاد جی. بکر، کارآمدترین الگویی است که علوم اجتماعی می‌تواند از آن بهره بگیرد. عمده‌ترین دلیل اهمیت این مدل، قابلیت ارائه تبیینات خودبسنده است. با این وجود، مدل مذکور از تبیین پدیده‌های اجتماعی متعدد ناتوان است. این ناتوانی به سبب آن است که کنش‌ها غالباً بر مبنای باورهایی غیرمتداول صورت می‌گیرند که به هنگام به‌کارگیری تبیین خودبسنده، باید شرح داده شوند. این در حالی است که اغلب بر این باوریم که انجام یک کار زمانی خوب، بجا، درست و موجه تلقی می‌شود که بر مبنای دلایل غیرابزاری صورت گیرد. بنابراین، عقلانیت نباید به منزله مقوله‌ای منحصراً ابزاری در نظر گرفته شود.